Πιο νύχτα (μέρα με τη μέρα…)


Σε συνέχεια της συνέντευξης με τον κο. Μιχαλόπουλο, αναδημοσιεύονται ποιήματα από την ποιητική του συλλογή με τίτλο «Πιο νύχτα» (Μιχαλόπουλος, Χάρης. Πιο νύχτα, ποιήματα. Αθήνα: Μανδραγόρας, 2007). Θερμές ευχαριστίες οφείλουν να δοθούν στον κο. Μιχαλόπουλο για την ευγενική παραχώρηση της σχετικής άδειας ώστε να αναδημοσιευτούν στο ιστολόγιο τα ποιήματα αυτά.

 

 

[Εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό], σελ.: 13, αριθμός 6

 

Εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό

το σώμα μου: πόρτες, παράθυρα ανοιχτά,

σκουριασμένες κλειδαριές,

ιδρωμένα βελούδα,

μια παλιά θαλασσογραφία

πεσμένη στο ξύλινο πάτωμα

αιμορροεί

αλμυρό νερό σαν από δάκρια

 

πιο μέσα το φάντασμα άγρυπνο

χορταίνει με ρωγμές.

 

ΥΓ. Η εξώπορτα παραμένει πάντοτε ερμητικά κλειστή.

 

~ ~ ~

 

Ασκήσεις Γραμματικής ΙΙΙ, σελ.: 19, αριθμός 11

 

φωνές, διαθέσεις, πρόσωπα, μετοχές

αυτήν τη φορά, κυρίες και κύριοι,

εκτός κοινωνικών συμφραζομένων,

αποκλειστικά και μόνο ως τύποι της γραμματικής

 

~ ~ ~

 

Επιμονή, σελ.: 51, αριθμός 36

 

Ιλιγγιωδώς

Ταχύτητες οριακές, στιγμιαίες.

Όπως όταν γεννήθηκα. Δε θυμάμαι πολλά.

Ξαφνικά στο φως. Γυμνός.

Και εν μέρει ιλιγγιώδης –επιμένω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s